Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

νέος πόθος..




ο ορίζοντας είναι θολός , η ομίχλη καλύπτει τις σκέψεις
σκέψεις που δεν άγγιξαν καρδιές , αλλά ένστικτα
ο δρόμος ατελείωτος όπως και ο αδυσώπητος χρόνος

αν σταματήσεις , κανείς δε σε θυμάται
και θάχεις ξεχάσει το όνομα σου στην έρημο..
ούτε το δάκρυ θάχει ξαποστάσει από της καρδιάς το παράπονο

η ζωή καταναλώνεται μέσα σε μια θύελλα αποσαρθρωτικών παροξυσμών


νομίζω όμως πώς ξημερώνει..
πρέπει να σηκωθώ από τη λήθη , έχω να υποδεχθώ τον Νέο Ήλιο....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου